My Works are representational record of my thoughts,an expression of my observations. My goal is to express the beauty of feelings that I feel through my intuitiveness and to make a visual note of it in order to share it with all. The qualities of my works are variety of the subjects and the treatments.My method varies as per the requirement of the content. My works are a part of my philosophical and emotional exploration affected deeply by my day to day life.....
Showing posts with label Self. Show all posts
Showing posts with label Self. Show all posts
Sep 5, 2017
self-escape.
No comments:
Labels:
2017,
abstract,
art practice,
kumkum (red),
nature,
Self,
selfscape,
Turmeric,
water,
मंजिष्ठा,
विचार
May 9, 2017
"इंटेन्शन "
"इंटेन्शन "
खरं तर असा प्रश्न पडणे हे अनुभव असलेल्या लोकांच्या मनात येणे तसे काहीसे विचारात पडणारं . पण , व्यवहारिक जगण्यातील गुंतागुंत असलेले जलद >>>>>>>>>> जीवन हा अनुभवाने जाणिवेत असलेल्याच हा परिणाम . पण, समोरील किंवा व्यक्तीचे इंटेन्शन अपेक्षा आधीच जाणिवेत असणे हे कलेच्या आणि प्रेक्षक व्यक्तीच्या विचारास च कधी कधी गोत्यात किंवा समांतर विचारधारेच्या
म्हणजे
समविचारी
विचारधारेच्या खाली येणार कलाकार म्हणून मान्यता मनोमन मिळवून देत
........
एक सुप्त गट निर्माण करत जाणारे सर्वच हे कुठल्याही कलेचे रचलेले
अपयशच .
कलेत किंवा त्याशी संबंधित एखादे किंवा मल्टिपल इंटेन्शन असणे ( सकारात्मक विचाराने)
चांगली बाब.
त्याला प्रोत्साहन , inspiration , motivation अशा उत्सुकता निर्माण करणाऱ्या बऱ्याच शब्दांशी आणि त्या शब्दांचा अर्थ व्यक्त होण्याकरताचा एक मार्ग च .
असा विचार केल्यास अनुचित ठरणार नाही . पण,
ज्या ते इंटेन्शन जाणायचे असल्यास
एकाही विटेवर उभं राहता समजून घेण्याची विचारक्षमता हवी .
तरीही आपण नितळ, स्वच्छ सुंदर ,गढूळ , पाण्याची टिम्ब.. टिम्ब नदी वाहते असे व्यक्त करत असतो .
संयम , अध्यात्म हे समजून उमजून घेतलेल्या जगण्याच्या प्रक्रियेतील दोन क्षणामधील आपल्या जाणिवेच्या कक्षेत बरोबर ....न असलेले अंतर .
तो -
जगण्यातील अनुभवांना स्वतःहून समजून उमजून घेतलेल्या सूक्ष्मातिसूक्ष्म क्षणां मधून
रुजत असतो .
आ
प
ल्या
म
ध्ये
जगण्यातील अनुभवांना स्वतःहून समजून उमजून घेतलेल्या सूक्ष्मातिसूक्ष्म क्षणां मधून
रुजत असतो .
आ
प
ल्या
म
ध्ये
बऱ्याचदा . . . . . . अनइंटेन्शनली
मग ,
इंटेन्शन
आणि
शेवटी
रूपांतरित
संस्कार
प्रक्रिया
()
Feb 2, 2017
Nov 8, 2016
Van Gogh
Van Gogh
As a nice person.
As a nice human being
Then I felt....
Some values I carried started to shattered
I reminded myself
Even I made myself sure
About
What they taught about him
Not to think irrelevant
To make them wrong.
But what i felt,
It was the thing most of them
Ignored about him.
We made him Mad
He was mad.
Thousand times they underlined........
As a nice person.
As a nice human being
Then I felt....
Some values I carried started to shattered
I reminded myself
Even I made myself sure
About
What they taught about him
Not to think irrelevant
To make them wrong.
But what i felt,
It was the thing most of them
Ignored about him.
We made him Mad
He was mad.
Thousand times they underlined........
But,
When I read him
I learnt More
When I read him
I learnt More
How to Love.
How to set Values.
How to Criticized My own Limitations.
How to Dive more deepnnnnnd
How his every patches were Controlled by his intense handling.
A new thought
Somehow I feel he didn't made it
I was introduced by He was in the process of his own practice.
Thoughts and with those And, he reached so far from his own chaos.
I came up with the That's what he found.
whole And
New dimension What he continued.......
"Hypnotize"
Don't think I am hypnotizing you.
We were already.
When they hide from us those every
Other side of history.
For me.
History will always remain silence.
And,
More into grieved by the sufferings of the Common people.
Because,
The pages they made us
Read,
Ran,
Sleep,
Dream.
Were not learnt by me.
.
| van gogh by himself . edited by Bruce Bernard with my 200 gram paperweight and the lovely gel pen i bought at Rs 5 and my green nail reminds me my sisters wooden pen my sister brought from ooty/Mysore |
Oct 21, 2016
Art ,THERAPY and Puppy
Before sleep and after awake I done with 8 Indian postcard with finally managed to bought as close as pure desi sindoor (orange )to add in my under process garden palate but there is no happy moment and feel to see injured puppy eating, feeling comfort under sun and gaining strength to poop walk . getting hope with strong buddy when even his mother scare to go close because of worms she saw.
| Naughtiest sister relaxing with her injured sibling |
| injured puppy relaxing |
I understand these both things are diverse, but that's why I am interested to think about its connection or there are any equivalence conditions the way I felt happiness.
Any thought when comes in our mind i think they comes with positive and negative vibes but then what I feel,
1 percent of positive vibe is even important to turn our thought into efforts and that decision of response is the important way I feel for our existence of being a human.
| Ganesha and peacock kumkum , gel ink , binder on Indian postcard size- 9.5 X 15 cm |
Our consciousness is ready to experience and to extend with evolutionary way.
I think its important process of work for me. even, if its happen for little time or all pervading.
This consciousness,
we feel from our experience while we work or we do other things as a routine of an our daily basis. They are both separate but when it comes to the impression on work I think it's important to visible than make it visible , and that unconscious moment is the purest extract form of our experience. and it's interesting,
But also with appreciating the source of motivation.
To maintain these diverse conditions with their own way will make less complicate the process and its conflicts between disagreements.
I think that understanding of response made me happy .
Nerve
kumkum , gel ink , binder on Indian postcard
size- 9.5 X 15 cm
|
खरतर ह्या दोन्ही बाबी परस्परविरोधी जरी असल्या तरी, किंबहुना त्या तशा आहेत म्हणून त्याबद्दल मला विचार आणि मला झालेल्या आनंदाचे कारण शोधण्यास उद्युक्त करणा ऱ्या ठरल्या .
कुठलाही विचार हा शक्यतांचा सकारात्मक आणि नकारात्मक विचार आणतो परंतु जर त्यात त्याबद्दल वाटणारा सकारात्मक भाग हा १ टक्का जरी असेल तर तो अमलात आणणे किंवा त्याबद्दल प्रयत्न करणे हेच आपले म्हणून स्वतःचे अस्तित्व असते असे मला वाटते .
ह्या संवेदनामधील चढाओढ जितकी कमी असेल तितकं जास्त एकाग्र होता येत आणि आधीच अनुभवत असलेली जाणीव हळूहळू मर्यादेमधून उत्क्रांत होत जाते . हि प्रोसेस ( प्रक्रिया ) मला कामात महत्वाची वाटते , मग ती कुठे कणभर तर कुठे सर्वव्यापी असेल .
| Ash-Rain
kumkum , gel ink , ash , water binder on Indian postcard
size- 9.5 X 15 cm
|
| Thirst
kumkum , gelink , ash , water binder on Indian postcard
size- 9.5 X 15 cm
|
| Amorus Indian kumkum and esi sindoor on indian postcard Size 9.5 x 15 cm |
हि जाणीव कागदावर काम करत असताना जशी प्रतीत होत जाते तशी च आजूबाजूच्या घटनांद्वारे स्वतःमध्ये सतत एक जाणीव निर्माण करत असते . आणि त्याचे impression चित्रातून दाखवण्यापेक्षा दिसणे महत्वाचे असते असे मला वाटते . हो फक्त त्याच्या मूळ सोर्स ची जाणीव असणे महत्वाचे .
ह्या परस्परविरोधी बाबींचा स्वतंत्रपणा जपणे आणि त्यांना जोडणारा पूरक धागा पकडणे हे त्या आनंदामागील कारण .
| three peacock indian kumkum (red ) desi sindoor (orange ) graphite on indian post card size 9.5 X 15 cm |
indian kumkum (red ) desi sindoor (orange ) graphite , ashon indian post card size 9.5 X 15 cm |
No comments:
Labels:
2016,
aloevera,
art practice,
Conceptual,
Creative,
Eva hesse,
Experiment,
Gum arabic,
incense stick ash,
nature,
Painting,
Photo Editing,
Photography,
Self,
Writings,
कला,
मराठी,
विचार
Sep 20, 2016
द. भा . धामणस्करां सोबत एक संध्याकाळ
| 18/9/2016 |
माणूस आणि निसर्ग आणि त्याच्याशी निगडित विचारप्रकीयेने माझ्यात सतत एक कलात्मक जाणीव आणि त्यासंबधातून जाणवणाऱ्या प्रश्नांची उत्तरे किंबहुना जास्त प्रश्नच आणि त्यांची स्वतः द्वारे उत्तरे मिळवण्यास सतत एक दिशा उघडी करून दिली आहे . मग ती त्या संबधी असलेल्या माझ्या वाचनातून , संवादातून, पाहण्या तसेच अनुभवण्यामधून असेल . ह्याच प्रक्रियेमध्ये धामणस्करांची मला भावलेली विचारप्रक्रिया आणि ती कवितेद्वारे व्यक्त होण्याची लय ह्यांची ओळख माझ्या जाणिवांच्या सतत जवळ असलेली जाणीव जेव्हा मी अर्कासोबत माझी चित्रे काढण्यास सुरुवात केली त्यावेळी त्याचे माझ्या मनात असणारे त्यांचे अस्तित्व त्यांचे स्वतःचे असे एक स्थान पक्के करून विसावल्याची अनुभितीचं :) झाल्याचे जाणवले . तेव्हापासूनच त्यांना भेटून त्यांना स्वतःची चित्रे दाखवण्याबद्दल मनात प्रवास सुरु झाला .
खरंतर कुठलीही व्यक्ती एक कलाकार म्हणून आवडीची झाल्यास त्याच्या अति खाजगी आयुष्यातील तपशिलांपेक्षा त्याची त्याच्या कामामधील विचारप्रक्रिया आवडल्याची ती जाणीव असते , आणि स्वतंत्रपणे एखादे काम आवडणे हे त्या कामाशी आपले अनुभवांमधून निर्माण झालेले त्याचे एक स्वतंत्र असे स्थान म्हणून आपल्याशी एक खास अशी ओळख असते .
धामणस्करांची मला हि प्रक्रिया भावली .
त्यानुसार वर्षा दिड वर्षांच्या प्रयत्नानंतर आणि त्यातच त्यांना झालेल्या हल्लीच्या अपघातानंतर एक अस्वस्थता निर्माण झाली होती आणि त्या अस्वस्तथेपेक्षाही त्यांना भेटण्याच्या ओढुत्सुक्ततेने एक दिवस ठरवून चैतन्यला फोन करून भेटण्याबद्दल कळवलं .
सुरु असलेल्या पावसाव्यतिरिक्त बाकी सर्व स्थिर होते . पण चित्रांची सुरक्षा हि माझ्याकरिता सर्वात महत्वाची अशी बाब होती , तरी सकाळी पाच पर्यंत मनात सुरु असलेल्या द्वंदासोबत पोर्टफोलिओ आणि ठरवलेल्या प्रमाणे त्यांना मला माझ्या विचारप्रक्रियेतून पूर्ण झालेलं एखादे चित्र फ्रेम न करता आणि त्यांच्यासोबत चा एक फोटो :) मला महत्वाचे होते . सकाळी सुद्धा तो सुरूच होता पण मी संयमाने एका छोट्या प्रकाशाची वाट बघत होतो आणि त्याचा हा फसवा मूड माहित असूनही तो मिळताच दुपारी निघालो कदाचित अशा व्यक्तीला असे भेटणेच माझ्यातील त्यासंबंधी उत्सुकता वाढवत गेलं :)
त्यांना भेटल्यावर काय बोलायचे ? कसे बोलायचे ? ह्या गोष्टी माझ्याकरता फारसे महत्वाचे असे नव्हते किंबहुना माझी हि चित्र माझ्यावर हे दडपण येऊ देत नाहीत आणि मला सहज भेटीचा अनुभव जास्त महत्वाचा होता त्यामुळे त्यांच्या प्रकृती स्वास्थ्यामध्ये आणि त्यांना त्याबद्दल कुठलाही पूर्वकल्पना न देता होणारी हि भेट म्हणजे माझ्यासाठी माझीच जबाबदारी होती .
मी शून्य होऊन बसमध्ये बसलो खरा चित्रांनीही माझ्यासोबत केलेला हा स्वतंत्र प्रवास होता कारण अशी हि पहिलिचं वेळ होती जेव्हा माझ्याकडून त्यांचे वेगळे लगेज घेण्यात आले .
पूर्ण शून्य होऊन प्रवासाला सुरवात झाली खरी पण मनात त्यांच्या भेटीअगोदर त्यांचा माझ्या मनामधील शोध किंबहुना त्याची मुळे शोधण्याची जाणीव लिहून शोधावी असे वाटले . आणि लिहू लागलो .
चांगले - वाईट असे वर्गीकरण करण्यापेक्षा काही अनुभव असे असतात जे स्वतःला जसे फांदीवर बसलेला पक्षी आकाशात झेप घेण्यासाठी जेव्हा सरसावतो त्यावेळेस फांदीची वर खाली होणारी कंपने हि आपल्यात कुठेतरी एक महत्वाकांक्षा , विचार स्वप्ने निर्माण करतात तर काही अनुभव हे त्याच क्षणी त्या उभ्या असलेल्या झाडाची मुळे खोलवर जात आपल्यामध्ये आपल्याच विचारगर्भाकडे जाणाऱ्या नासाचा शोध घेण्यास उद्युक्त करत असतात .
खरंतर या दोन्ही एकमेकास पूरक असलेल्या क्रियांचा परिणाम माणसाच्या त्याच्या जडणघडणीतील एक महत्वाचा असा प्रवास समजून देऊन त्याचे व्यक्तिमत्व अधोरेखित करत असतात परंतु ह्या दोन्ही जाणिवांपैकी कुठलीतरी एक जाणीव हि अनुभव घेण्याची एक जाणीव मनात निर्माण करून आपले स्थान पक्के करत असते .
मला माझ्या ह्या दोन्ही जाणिवांमध्ये दुसऱ्या जाणीवेने प्रवास करण्यास स्वतःच्या अनुभवानी आणि सोबत निसर्गाने मनात निर्माण केलेल्या ओढीने प्रवृत्त केले असले तरी त्याच जाणिवेने पहिल्या जाणिवेची जबाबदारी आणि त्याद्वारे पूर्णत्वास पोहचण्यास लागणाऱ्या क्षमतेची ओळख करून दिली आणि देत आहे .
शून्य होऊन "धामणस्करांकडे जाताना" अशा रीतीने वहीत केले ली ह्याची शेवट
हि एका अनामिक आणि विस्मयचकीत करणाऱ्या त्यांच्याच तोंडून ऐकलेल्या मी निघता निघत च्या आवडत्या निसर्गकवी बद्दल विचारले असता विचारलेल्या त्यांनी करून दाखवलेले नलेश पाटील ह्यांच्या अविर्भावात नलेश पाटीलां यां च्याच काही ओळी म्हणून दाखवल्या त्याचबरोबर बोरकर, यशवंत पाटील , किरण येळी , सुरेश भट अशांसारख्या कवींच्या कवितेच्या काही ओळी म्हणवून दाखवताना ते माझेही आजोबाच वाटू लागले आणि निघत निघता नवीन प्रकाशित होणा रा त्यांचा कविता संग्रह घ्यायला मी स्वतः पुन्हा येण्याचे निम्मित मागून त्यांनी तुकारामाच्या शब्दाचे सामर्थ्य हे मला मीच लिहिलेल्या बसमधील संपूर्ण लिखाणाच्या सारामध्ये जाणवून दिले आणि भिजून आलो :)
"सिंचन करीता मुळ |
वृक्ष ओलांवे सकळ।।
| त्यांना दिलेले दिवस/ रात्र (DAY/ NIGHT) हे माझे चित्र मी गेरूने रंगव ले ल्या माउंटिंग मध्ये |
No comments:
Labels:
2016,
flower dye,
framing,
nature,
Painting,
Photo graph y,
Photograph,
Pigment,
pomegranate husk extract,
Self,
Writings,
मराठी,
विचार
Sep 10, 2016
Unusual story time
Unusual story time
Marker ink , water, plastic and gum Arabic on glass
No comments:
Labels:
2016,
Experience,
Experiment,
Gum arabic,
marker ink,
Photography,
Plastic,
Self,
water,
कला
Feb 22, 2016
"अमलताश "
अमलताश
कै . प्रकाश नारायण संत …
कवियत्री इंदिरा संत ह्यांची आई , तसे मला नावावरून ह्या व्यक्ती नावा पर्यंतच माहिती होते .आता राई इतकी भर पडली इतकच . जरा , नाखुशीनेच वाचनालयातून हे पुस्तक आणले गेले कारण खरतर आत्मचरित्रात्मक पुस्तकांविषयी माझ्या मनात एक निश्चित स्पष्टता नाही आहे , आणि खरखर म्हणजे इरावती कर्वे ह्यांचे "परिपूर्ती" वाचल्यावर मला युगांत हवे होते , परंतु माझ्याआधीच ते अगोदर कोणीतरी घेवून गेले होते त्यामुळे निराशाच झाली त्यामुळे वाचनालयात बरीच पुस्तकांची उलथापालथ केल्यानंतर "अमलताश" हे सुप्रिया दीक्षित ह्यांचे पुस्तकच घेवून जावे हे ठरवले . असे मी का ठरवले ह्यामागे माझी माझे स्वतःचे स्वतःविषयी असणारे नियम तपासून पाहण्याची एक वृत्ती सतत मागे असते . आणि की होईल जास्तीत जास्त नाही आवडले तर दुसर्या दिवशी पुन्हा "युगांत आले असेल का य्हाची चोकशी कार्याला म्हणून पुस्तक परत करून आलो असतो असे माझे बर्याच वेळा झाले आहे आणि बरीच चांगली पुस्तके मला भेटत गेली ,
प्रकाश नारायण संत ह्यांच्या लेखनाबद्दल मला आमच्या माणिक madam नि काही वर्षापूर्वी सांगितल्याचे आठवले .
खरतर मी कोणी एखादे पुस्तक सुचवल्यावर वाचणाऱ्या तला नाही recommendation म्हणून वाचण्यापेक्षा स्वतःचे पुस्तक तास-दीड तास कधी कधी पंधरा मिनिटे सर्व कपाटे पाहत पाहत निवड करण्याबद्दल मी आग्रही असतो . आणि मनापासून असे कि स्वतः पुस्तक शोधून वाणाची आवड वाढवण्यात माझा स्वतःचा आनंद मला सापडतो . ह… म्हणून कोणी सुचवलेले पुस्तक अथवा लेखक माझ्यासाठी महत्वाचे नाही असे नाही तो योग जर तसा जुळून आला तर माझ्या मनात सुचवणाऱ्या बद्दलचा आदर मात्र वाढतो त्याचाही आनंद वेगळाच .
तर अस हे "अमलताश" मला माझ्या हल्लीच्या मानसिक तणावाच्या काळात एक नकळत एक सकारात्मक आणि जीवनाविषयी जीवनाबद्दलच्या विचारांचे असणारे एक आनंद देवून गेले .
अमलताश - सुप्रिया दीक्षित
माझ्या छोट्या ताईला वाचण्याबद्दल मला आग्रही मताचे करून गेले . …… २१/२/२०१६
कै . प्रकाश नारायण संत …
कवियत्री इंदिरा संत ह्यांची आई , तसे मला नावावरून ह्या व्यक्ती नावा पर्यंतच माहिती होते .आता राई इतकी भर पडली इतकच . जरा , नाखुशीनेच वाचनालयातून हे पुस्तक आणले गेले कारण खरतर आत्मचरित्रात्मक पुस्तकांविषयी माझ्या मनात एक निश्चित स्पष्टता नाही आहे , आणि खरखर म्हणजे इरावती कर्वे ह्यांचे "परिपूर्ती" वाचल्यावर मला युगांत हवे होते , परंतु माझ्याआधीच ते अगोदर कोणीतरी घेवून गेले होते त्यामुळे निराशाच झाली त्यामुळे वाचनालयात बरीच पुस्तकांची उलथापालथ केल्यानंतर "अमलताश" हे सुप्रिया दीक्षित ह्यांचे पुस्तकच घेवून जावे हे ठरवले . असे मी का ठरवले ह्यामागे माझी माझे स्वतःचे स्वतःविषयी असणारे नियम तपासून पाहण्याची एक वृत्ती सतत मागे असते . आणि की होईल जास्तीत जास्त नाही आवडले तर दुसर्या दिवशी पुन्हा "युगांत आले असेल का य्हाची चोकशी कार्याला म्हणून पुस्तक परत करून आलो असतो असे माझे बर्याच वेळा झाले आहे आणि बरीच चांगली पुस्तके मला भेटत गेली ,
प्रकाश नारायण संत ह्यांच्या लेखनाबद्दल मला आमच्या माणिक madam नि काही वर्षापूर्वी सांगितल्याचे आठवले .
खरतर मी कोणी एखादे पुस्तक सुचवल्यावर वाचणाऱ्या तला नाही recommendation म्हणून वाचण्यापेक्षा स्वतःचे पुस्तक तास-दीड तास कधी कधी पंधरा मिनिटे सर्व कपाटे पाहत पाहत निवड करण्याबद्दल मी आग्रही असतो . आणि मनापासून असे कि स्वतः पुस्तक शोधून वाणाची आवड वाढवण्यात माझा स्वतःचा आनंद मला सापडतो . ह… म्हणून कोणी सुचवलेले पुस्तक अथवा लेखक माझ्यासाठी महत्वाचे नाही असे नाही तो योग जर तसा जुळून आला तर माझ्या मनात सुचवणाऱ्या बद्दलचा आदर मात्र वाढतो त्याचाही आनंद वेगळाच .
तर अस हे "अमलताश" मला माझ्या हल्लीच्या मानसिक तणावाच्या काळात एक नकळत एक सकारात्मक आणि जीवनाविषयी जीवनाबद्दलच्या विचारांचे असणारे एक आनंद देवून गेले .
अमलताश - सुप्रिया दीक्षित
माझ्या छोट्या ताईला वाचण्याबद्दल मला आग्रही मताचे करून गेले . …… २१/२/२०१६
Feb 1, 2016
Jan 31, 2016
चहा -समोसा
Jan 27, 2016
Today I forgot (happened second time in last 4 days).........
Today I forgot (happened second time in last 4 days) my every penny and all rupees at home (after I realized when I reached the place I wanted to ... not much far, but without money I was not able to drink my tea ((OK... that's not important)) so when I realized first minute I was helpless.... but after i went and sat my one of daily spot of tea stall... sometimes tea stalls are so helpful for me to write or generate my thoughts.
I have done.... roughly* complete my final year thesis on subject "आकार" (form) at the tea stall.
when I am on my way back to my* home I (suddenly) one thought stroked my mind about art progress, "No its not progress.. Art don't know even any progress .Art evaluate, art /creations journey don't know anything about progress or next step, it's evaluate from us and there is no beauty exist
There is only evolution, which is our pure self reflection.
These things makes me strong being an artist because, when I think about my last effort for my art ...now almost 26 and more days I didn't' took any effort. because of various common reasons. but ,when I think about number of days I don't feel nervous or detach from anything.
Simply the time I don't work most of time I have very common reasons but this patience of observing survival lessons from life motivates and gives me or i could say time takes advantage from me to evaluate the path of creation...and to stretch my horizon s which is beyond thoughts... 27/1/2016
I have done.... roughly* complete my final year thesis on subject "आकार" (form) at the tea stall.
when I am on my way back to my* home I (suddenly) one thought stroked my mind about art progress, "No its not progress.. Art don't know even any progress .Art evaluate, art /creations journey don't know anything about progress or next step, it's evaluate from us and there is no beauty exist
There is only evolution, which is our pure self reflection.
These things makes me strong being an artist because, when I think about my last effort for my art ...now almost 26 and more days I didn't' took any effort. because of various common reasons. but ,when I think about number of days I don't feel nervous or detach from anything.
Simply the time I don't work most of time I have very common reasons but this patience of observing survival lessons from life motivates and gives me or i could say time takes advantage from me to evaluate the path of creation...and to stretch my horizon s which is beyond thoughts... 27/1/2016
Dec 6, 2015
Oct 17, 2015
"इतकि (की )वर्ष जे चालले होते ते भरून काढायला /यायला वेळ तर लागणारच " . . . . . . . . . . . . 17/10/2015
"इतकि (की ) वर्ष जे चालले होते ते भरून काढायला /यायला वेळ तर लागणारच " . . . . . . . . . . . .
ह्या मानसिक स्थितीवर संवांद / विवाद येवून थांबतो . . मला हि मानसिकता गोत्यात आणते आणि कीवही येते जराशी आम्हा दोघांची . कारण ह्या प्रश्नाला तसं ठोस उत्तर कोणाकडेही मिळणार नाही . ज्यांचे राज्य आहे त्यांच्याकडेही .
पण, मला हे उत्तर कधीच सुचणार नाही कोणाला द्यायला कारण माझा आंधळेपणाने स्वतःवरही विश्वास नाही आणि आजच्या युगात सर्वांनाच संधी मिळते , even गुन्हेगार हि उत्सवात सुट्टी घेवून बाहेर येवू शकतो मर्यादेपर्यंत ,
माणसाच्या मनाचा थेट संवाद हा विचारांशी होतो आणि कृतीचा परिस्थितीसोबत . इतक मला उमगलं आहे आणि तेच किंबहुना माझ्या कामाचेही एक म्हत्वाचे सुत्र आहे . आपला कितीही तंतोतंत वाटणारा / जाणवणारा विचार हा खऱ्या परिस्तिथीपासून वेगळा'च' असतो .
विश्वास ,
अपेक्षा ,
स्वप्न ,
आले कि डोळे डुलकी घेतात मध्ये मध्ये आणि त्यातच बरच रक्त वाहून जाते पुलाखालून कळतही नाही
इतकि वर्ष जे चालले होते ते भरून काढयला वेळ तर लागणारच ह्या मानसिकतेमध्ये . एक पप्रकारचा anesthetic विचार वाटतो आहे हा मला . खूप tension जाणवते . आणि सहानभूती सुद्धा ,
पुन्हा नव्याने संयम जागृत करू पाहणाऱ्या सर्व मानसिकतेचे .
पुन्हा नव्याने संयम जागृत करू पाहणाऱ्या सर्व मानसिकतेचे .
workflow मध्ये स्वतःचे विशिष्ट अस्तित्व "मुद्दामून" निर्माण करण्याचा अट्टाहास हे आजच्या जगाचे सूत्र सर्वत्रच lead करत आहे (अगदी नकळत माझ्यातही) , त्यात काही तसे इतके वावगे नाही पण , त्यासोबत येणारा इतरांचे अस्तित्व नाकारण ह्या माज वृतीला अंत नाही अंधानुकरण म्हणतो आणि मी वेगळा होतो , पण ह्या संघर्षात ह्या माज वृतीला माझ्यात न येण्यासाठी मी परिस्थितीचा आधार घेतो ,
स्वतःमधील बदल समजण्यासाठी .
डार्विन ने म्हटल्याप्रमाणे (पण त्याच आधारावर नाही) कारण असे बरेच details असतात,
जे स्वतःच्या मना ला असणाऱ्या परिस्थिथित हि कृतीसोबत जागृत ठेवण्याचा प्रयत्न करत असतात
स्वतःमधील बदल समजण्यासाठी .
डार्विन ने म्हटल्याप्रमाणे (पण त्याच आधारावर नाही) कारण असे बरेच details असतात,
जे स्वतःच्या मना ला असणाऱ्या परिस्थिथित हि कृतीसोबत जागृत ठेवण्याचा प्रयत्न करत असतात
अपूर्ण बरच राहते ह्यात .
पूर्ण अस काय असते?
पूर्ण हा वेळ , काळ 'असतो .
जो निघून गेलेला असतो
क्षणोक्षणी
तो
एक
अनंत प्रवाही .
सापेक्ष/निरपेक्ष
बिंदू
जाणीव ,
17/10\2015
.
पूर्ण हा वेळ , काळ 'असतो .
जो निघून गेलेला असतो
क्षणोक्षणी
तो
एक
अनंत प्रवाही .
सापेक्ष/निरपेक्ष
बिंदू
जाणीव ,
17/10\2015
.
Oct 8, 2015
8\10\2015
![]() |
| Peacock in progress Torso ( arrangement ) Nothing to cure under the pressure of transparent but heartless life (After titled) |
most of time i start with my vacant mind because the material i use i trust them much more than anything i feel and instead of develop thought to work,
to create, to build myself as a good human being i try to realize my own connection with my every bit of creative soul in my explorations, to connect myself with the instinct of nature.
and to find some connections to apply with my routine to feel confident , fearless about expectations from this unknown , mysterious world .
Today after i have done enough with myself from my work i observed and i felt some random connections between farmer & me , don't misunderstand me with those farmers who are still dying everywhere in front of us.because my efforts are not going to do anything for them helpful. and i feel it should be the direct subject if its need to express about them
that what i did is not direct.
Sympathy
is a shameless act for me if i feel i am not doing for them anything helpful (?) .
i / we also found myself/our self dead in my/our life so many times virtually.
that's the oe impression i carry for my work
i / we also found myself/our self dead in my/our life so many times virtually.
that's the oe impression i carry for my work
Sep 6, 2015
६/९/२०१५
.....................नाहीतर आपण तेच दृश्य आवडून घेतले असते असते जे आपल्याला भावून जाते किंवा वर्तमान विचारांशी असते , मला फक्त ह्याचे वाईट वाटते , चांगले वाटते ह्याच्या पलीकडे फारस जीवनात उतरलेलेच नसते, काहीकाही आणि बर्याच चांगल्या कदाचित ,काही वाईट हि गोष्टी अंगात अगोदरच भिनलेल्या असतात . संस्कारामार्फत , त्याचे realization ह्याच प्रकारातच ह्या गोष्टी जाणवत असतात म्हणजे एखादे चित्र आवडले तर काय?
की फारस त्यात त्या चित्राचा किती भाग ? आणि आपल्या आवडीनिवडीचा किती भाग ? आणि मग ते किती आपल्या विचारांपासून अल्पश्या कृतीपर्यंत कक्षा किती रुंदावणारे असते ? हा सर्व प्रवास …. करून बघावं ………. (अभ्यासाची एक नजरजाणीव उघडी ठेवून ((प्रामाणिकपणा हा एकच शब्द ह्या सर्वांमध्ये महत्वाचा होऊन जातो आणि तो किती खोलवर आहे हे आपल्याच स्वतःच्या जाणीवांवर अवलंबून असत .)).) कृतीच्या विचारांशी प्रामाणिक राहील कि मरण हे वाटते आपण दुसर्यांच्या हातात हळू हळू देत असतो . नाहीतर अशी कृतींशी प्रामाणिक राहिलेले (त्याना भेटलो नसलो तरी त्यंचा प्रामाणिक पण त्यांच्या कार्यातून जाणवतो ) तीन माणसांचा असा "वध" झाला नसता . पण असो…… माणसे तर मेली हे जागा कुठल्याही अदोलानाने भरून काढता येत नसते . . पण खरच त्यांचे विचार जर ते जिवंत असते तर अधिक गडद असते आणि खर म्हणजे neutrally परिवर्तन घडवत राहणारे .
हे जर ---तर प्रकार खूप वाईट असतात आपल्याला मुभा देतात आपल्यासारखच पुन्हा जगत राहण्याचं … कलाकार स्वतःला म्हणवल तर ह्या दोन गोष्टी खूप कठीण वाटतात एक तर neutral राहणे
आणि नुसत राहाण . ह्या अवस्था खूप मोलाचं होन जातात निर्मितीसाठी एखादी क्रिया हि विचार कार्याला प्रवृत्त करते . बराच आयुष्य असाच निघत संशोधनाशिवाय
, मस्त आनंदी आणि जाणवलं तर तितकाच निरुपयोगी .
आणि नुसत राहाण . ह्या अवस्था खूप मोलाचं होन जातात निर्मितीसाठी एखादी क्रिया हि विचार कार्याला प्रवृत्त करते . बराच आयुष्य असाच निघत संशोधनाशिवाय
, मस्त आनंदी आणि जाणवलं तर तितकाच निरुपयोगी .
कचरा सुद्धा कुठेतरी खत होतो आणि माणसाला मेल्यावरही कुठेतरी पुन्हा जगायचच असत माणसासारख खत मिळणं कठीणच ।हरण कदाचित हा एकाच नाशिवंत प्रकार असा असेल जो स्वतःच ह्या पहिल्या * आयुष्यात नंतरच आयुष्य जास्त जगात असतो . म्हणजे मेल्यासारख .
how i look when i complicate myself with todays lifestyle ६/९/२०१५ |
No comments:
Labels:
2015,
Photo Editing,
Photo graphy,
Photograph,
Self,
selfscape,
Writings,
मराठी
Subscribe to:
Posts (Atom)





