संवेदना निखळपणे अनुभवत त्याचे रूपांतर करत मनमोकळं राहणे हा अनुभवाचाच प्रत्यक्ष भाग असतो ............

सं

वेदना निखळपणे अनुभवत त्याचे रूपांतर करत मनमोकळं राहणे हा अनुभवाचाच प्रत्यक्ष भाग असतो . पण ,  ह्या अशा  अलंकारात व्यक्त होण्यामागील प्रक्रियेच्या जडणघडणीमध्ये  मातीच्या  ......  नवीन स्पर्शाचा आनंद मनात त्या प्रक्रियेची  पुन्हा अशी निश्चित उत्सुकता तेवत ठेवतो .  

माझ्या जन्मस्थळापासून ( वेंगुर्ला ) तासाभराच्या अंतरावर राहणाऱ्या ताई कडे  आलो आणि  खरतर आलो होतो बऱ्याच दिवसांपासून बरं वाटत नव्हतं . काही दिवस गेले  स्थिर वाटण्यात आणि नंतर सहज साराच्या शाळेत ताईच्या साक्षीने ;) एक चित्रकलेचा  उपलब्ध रंगातून  छोटा हत्ती  ;) वर्ग घेण्याचे ठरवले . वर्ग घेतला अगदी  कोलाहल प्रतिसाद मिळाला :) मग , त्यावरून दुसऱ्या दिवशी आसपासच्या आणि घरात  असलेल्या रंगांच्या पर्यायांमधून सहजपणे रंग मिळवून हि चित्राची आवड जोपासता येऊ शकते . चित्र जमू शकते . तेही झालं ...  मजा आली, मुलांनी आपल्या शक्यता सिद्ध केल्या
माझे तिथे असणे  त्यांनी अस्त :) करून टाकले पण, त्याचसोबत एक विचार आकार घेऊ लागला होता . 

क्षणांचे समज - गैर करतात स्वतःला  खरतर स्वतःपासून आणि हळू हळू इतरांपासूनही . शब्द निघून गेलेले असतात  तोंडातून म्हटलं "तुझ्यापेक्षा  मला हि वही महत्वाची " आणि  क्षणाचे ते पडसाद  गडद होत जातात . तुटताना .......  सुटताना ........ जाणवत राहत सर्व . 

मग पुन्हा निसर्ग पाठवतो एक 

 भुंगा 

क्षणाला संपूर्ण भंग करण्याचे  . संपूर्ण शरीर मनाला हलवून टाकण्याचे सामर्थ्य त्यांचा पंखांच्या इवलुश्या सनसनाटी   <<<<<>>>>>  वेगात असतं . 

तो क्षण असतो पुन्हा  होण्याचा 

 

Finches sacred birds

graphite & shingada arka , sindoor on paper 

मी विकासाचा अर्थ .....

https://www.youtube.com/watch?v=zjMtaw2mrrc

detoxification /"डिटॉक्सिफिकेशन"

I am not skeptical about the following  thought ,that People don’t want to know everything ,

what I know or what I think . 

Apart from that when I write – I write to know about the details which my mind follows and my verbal efforts missed . 

and ,

   To recognize what I really know and what  i dont 

and through that to understand the challenges.

 Its like an exercise .

I try to make myself in neutral condition  between knowing and the real experience .

When some person reacts on my work like a “your work looks incomplete or it feels like in process ".

For me there is no point to deny those expressions … of course there is two different level of understanding.

When I look around and then try to live in certain conditions with experiences I had  gone through  I feel the whole purpose of living life is at some-point dedicate to some belief to achieve something.  .but also in contrast those experiences gives me feelings that there is one thing is beyond achievement . It is "Humanity"

 because its exists in every bit of living our purpose . 

its complicated but that’s why they engage in many levels . 

I think thats why the confusion,love, and little  selfishness (positive way) of my own people

 I understand or I try to understand which they hardly know.

Sometimes I feel I have reason’s not to work,not to write but these are the only things if I can work , explore and to understand the meanings for my own .

 I think it’s a task with myself not with what other hopes and

 to express through my own understanding of my material I use

I call that entire process is  ’’Detoxification’’ .

which constantly creates the space to  make myself visually & personally free.

 And it is works on three different type of level s

1) with me

2) with my  words which I write to express

3) with my work
........
मुळात हे डिटॉक्सिफिकेशन हा विचार येण्यामागचे कारण  भावनिक  जरी  जाणवत असले  आणि त्यात   त्याचा  काही प्रमाणात समावेश असला तरी तो आता आयुष्याचा एक  भाग आहे.
 मुळात  जो जास्त  माझ्या कामाच्या  प्रक्रियेतील  नैसर्गिक  भावनेस अधोरेखित करणारा आहे . 

कारण, ते डिटॉक्सिफिकेशन आहे  ...... म्हणजे त्याचा
<<<<<<>>>>>>
 विरुद्ध प्रवाही असणारी प्रक्रिया ज्यात मुळात सकारात्मक  जाणिवे ची निर्माणशक्यता जास्त  आहे .
ती करता  येऊ शकते .
आणि ती एक प्रक्रिया म्हणून माझे हे माध्यम .
तसेच  त्याचा  मुळात त्यावर होणाऱ्या प्रक्रियेशी तो जास्त संबंधित आहे  आणि जास्त मह्त्वाचाही. 

म्हणजे मी प्रक्रियेशी निगडित केलेला रंगीत पृष्ठभाग ह्याचा मी माझे प्रत्यक्ष काम झाल्यावर वातावरणाशी संबंध येऊन त्याचा त्याच्या मूळ परिस्तिथीकडे होत जाणारा प्रवास  हेच त्या चित्राचे  . 

जे स्वतःही सापेक्ष अवस्थेत नाही तसेच त्याच्यातील  जिवंत बदल हाच त्यास
माझ्यापासूनही /इतरांपासूनही
मुक्त करणारा एक महत्वाचा गाभा आहे. 

मुळात मी एक चित्रकार ( हा शब्द कोंडतो मला शब्दातही पण ते तसच असते) म्हणून
 "earthyst"  हा शब्द अर्थासकट जमिनीवर ठेवतो  मला कारण  त्याचा "y" मुळाशी जात असल्याची प्रचिती करून देतो . 

 जेव्हा चित्र - प्रक्रिया  हे  चित्र  पूर्ण करण्याचे/ होण्याचे  एक माध्यम बनते ,
 तेव्हा ज्या समयी ते माझ्याकडून विलग होते त्या समयीपासूनच त्याचे स्वतःचे घडणे सुरु होते .
निसर्गासोबत आणि
 मीही त्यापासून विलग होऊन स्वतःचा एक निराळा प्रवास करत असतोच कि  ....
मग त्यानंतरच्या होणाऱ्या बदलात  ते माझेही नसते , आणि  असणे  म्हणजे
 मला त्या बदलांमध्ये  जिवंत ठेवते .

पण जास्त ते माझ्यापासून स्वतंत्र असते . 

 हाच तो प्रवास एका वेगळ्या प्रक्रियेचा
"डिटॉक्सिफिकेशन" 

 ४/१/२०१७ अभिजित
*****************

शब्द शब्दांतूनच मुक्त व्हावे . 

त्या अर्थाने/नां ही स्वतःची ओळख 

फुलवावी/ मिळावी .

"इंटेन्शन "

"इंटेन्शन "

खरं  तर असा प्रश्न पडणे हे अनुभव असलेल्या लोकांच्या मनात येणे तसे काहीसे विचारात पडणारं . पण , व्यवहारिक जगण्यातील गुंतागुंत असलेले   जलद >>>>>>>>>>  जीवन  हा  अनुभवाने जाणिवेत असलेल्याच  हा परिणाम . पण, समोरील किंवा व्यक्तीचे इंटेन्शन  अपेक्षा आधीच जाणिवेत असणे हे  कलेच्या आणि प्रेक्षक व्यक्तीच्या विचारास च कधी कधी गोत्यात  किंवा समांतर विचारधारेच्या 

म्हणजे 

समविचारी 

विचारधारेच्या खाली येणार कलाकार म्हणून मान्यता मनोमन मिळवून देत  

........ 

एक सुप्त गट निर्माण करत जाणारे सर्वच हे कुठल्याही कलेचे  रचलेले 

अपयशच . 

कलेत  किंवा त्याशी संबंधित  एखादे किंवा मल्टिपल इंटेन्शन असणे ( सकारात्मक विचाराने) 

चांगली बाब. 

त्याला प्रोत्साहन , inspiration , motivation  अशा  उत्सुकता  निर्माण करणाऱ्या बऱ्याच  शब्दांशी आणि त्या शब्दांचा अर्थ व्यक्त  होण्याकरताचा एक  मार्ग च . 

असा  विचार केल्यास अनुचित ठरणार  नाही . पण,

 ज्या ते इंटेन्शन जाणायचे असल्यास 

एकाही  विटेवर उभं  राहता समजून घेण्याची विचारक्षमता हवी . 

तरीही आपण नितळ, स्वच्छ सुंदर ,गढूळ , पाण्याची टिम्ब.. टिम्ब नदी वाहते असे व्यक्त करत असतो . 

संयम , अध्यात्म हे समजून उमजून घेतलेल्या जगण्याच्या प्रक्रियेतील दोन क्षणामधील आपल्या जाणिवेच्या कक्षेत  बरोबर ....न असलेले अंतर . 

तो -
जगण्यातील अनुभवांना स्वतःहून समजून उमजून घेतलेल्या सूक्ष्मातिसूक्ष्म क्षणां मधून 
रुजत असतो .  
आ
प
ल्या
म
ध्ये 

बऱ्याचदा . . . . . . अनइंटेन्शनली 

मग ,

इंटेन्शन 

 आणि 

 शेवटी 

रूपांतरित

 संस्कार 

 प्रक्रिया 

()

" पाणी हे सहज ~

"  पाणी  हे  सहज ~  आ ~ र~ सा . "

 ˙

देव देहावा . दै ह वि स र्जा वा ...................... !

देव 

    देहावा .  

दै  

ह 

     वि

स

    र्जा

             वा 

in search of "उद्द्विग्न ता "

in search of  "उद्द्विग्न ता  "

i am contagious by many experiences......... 

but, when i think about this particular Marathi  :* word .

the word gives me the sub -conscious sense of
 <<<<<<<<vibrations>>>>>>

& 

keeps me aware  not to misunderstand with its dictionary meanings .

it derives
me into  the center of all  emotions 
movements keep beside.

भिंगरी सारखे  भिरभिर फिरत असतात . 

मग, जाणिवेत येते कि ,

उद्द्विग्नतेला reaction  नाही तर ,

गहनता आहे . 

ज्याचा विचार दृष्यपरिणामात  होणे किंवा मिळणे वा  करणे 

अनुचित. 

म्हणून चित्रापेक्षा  शब्द निवडणे हे माझी मर्यादा 

पण ,

त्याचे dictonaryt  असणारे  अर्थ जसे ,

चीड,उदास ,बैचेन  हे जितके reactive , हायपर reactive  emotions आहेत . 

आणि जर समजलं तर तिथेही उद्द्विग्नता हा भाव आहे , जो सहज विलग करता येणे शक्य नाही 

किंबहुना ( हा शब्द मला आवडतो  :*)  

अनुचितच . 

म्हणूनच कदाचित त्यातील क्षणभंगुरता मला जाणवली. कारण त्याच्या  सोबतच reation शी संलग्न असलेले भाव हे express झालेले/ होत असतात . 

म्हणून मग वरील reactions हे  उद्विग्नतेचे विविध अंग असे जर मी समजले 

उद्द्विग्नता हे मर्म . 

भावभावनेशी निगडित  गुंता जो वर्गवारी न करता येण्याजोगा 

किंबहुना ,

अनुचितच असल्याचे जेव्हा जाणिवेत येते तेव्हा त्या मर्माचा विविधांगाने विचार करणे. 

हि माझी मर्यादा . 

पण, ते मर्म 

हे काही शोधाचा परिणाम नाही तर ते 

असतेच .

 शाश्वत?

अनुभव+ भाव 

=

 अनुभाव हि जाणीव 

आपले/ माझे  आणि त्या वेळेचे  
क्षणभंगुर
 मि
ल
    न. 
 शब्दां मधील  थोडं virtual  अंतर  वाढवून  
  ती
  तो
 अनुभाव  
ताणत राहणं 
हा माझा 
अहंभाव 
:)

"भारतीय संस्कृती " ह्या जाणिवेमागे खपल्या चढवून वागणारे फेसबुक लाईक.......

 "भारतीय संस्कृती " ह्या जाणिवेमागे खपल्या चढवून वागणारे  फेसबुक लाईक  मध्ये अडकून  आणि गुंतवून ठेवलेले , बसलेले  अडथळे इतके खोलवर समाजात पसरले आहेत .
कि  साधे ऍप्रिसिएशन म्हणूनही 

गानसरस्वती  किशोरी आमोणकर  

ह्यांच्या  

"हयातीत "

"हि आपली  भारतीय संस्कृती" 

  ^^^^^^^^^ 

ह्या तीव्रतेने

 त्यांच्या गायनाची एकही क्लिप माझ्या रनिंग वॉल वर  नाही .  

थोडी निसटती  आठवण ओळख - कधीतरी मयुरेश नामक मित्राकडून झाली असावी पण ,इतकी कि  खरंतर तिला अंतर आहे जाणीव म्हणून शब्दात रूपांतर करण्यास पण ,

असो .. पण त्याच्या आवाजात त्याला सुरांचा गंध असल्याचे आपण ऐकू  शकतो.
 त्याही अगोदर  थोटकी माहिती वर्तमानपत्र  , नेट  अशा माध्यमांमधून झाली असल्याची जाणीव आहे .. कदाचित तो क्षण टिपायला मीच  कमी पडलो असेनही .........

 पं . कुमार गंधर्व , पं .  भीमसेन  जोशी  काहीप्रमाणात ऐकले , माहितीपटातून पाहिलेही . पण , जेव्हा मला कुठेतरी समजले कि त्या संपूर्ण गायनाची प्रक्रिया हि कुठेतरी त्या दिग्गजांच्याहि स्वतःच्या शोधाची एक समांतररित्या रित्या एक सुरु असलेली प्रक्रीया असते . तेव्हा, त्यामधील त्यांनी गाठलेल्या दिव्यत्वाची जाणीव जाणवूनही माझा ^ त्यांच्यामधील रुचि थोडी कमी झाली . 

कारण ,माझा स्वतःचा व्यावहारिक गुंतागुंत आणि स्वतःचा चित्रप्रवास, प्रक्रिया  ह्यामधील स्वत्व शोधणे आणि त्यामधील झगडा 

^ हा वर्तमानाशी होता आणि आहे .
असेलही . 

असच ,आणखी एक म्हणजे श्री . विजय तेंडुलकर  हे मराठीमधील  मानांकित लेखक . त्यांची काही पुस्तके, नाटकं  ^ वाचण्यापाह्ण्यात हि आली पण , 
त्यांचे " कन्यादान " नाटक पाहिले 
खूप खूप  आवडले  ....... 
 श्री तेंडुलकर हे एक व्यक्ती म्हणून त्यांचे लेखनामागील स्वत्व जेव्हा मला जाणवले किंबहुना त्यांच्या कदाचित पाहिलेल्या मुलाखतीमधून  जाणण्यासही मिळाले.  
^ तेव्हा
 त्यांना न भेटता आल्याची हळहळ  सतत मनात असते . 
  असेलही . 
 ते स्वत्व माझ्या बौद्धिक कौशल्या चा परीघ विस्तारत 
 जाणिवेत आहे . 

" त्यांचे  सामान्य माणूस आणि त्याच्या दैनंदिन  आयुश्यानुभवातून नैसर्गिकपणे भिनणारी संघर्षवृत्ती ह्याबद्दल असणारी आणि ती समजून घेऊन त्याबद्दल येणारी आत्मीयता आणि  आदरयुक्त जाणीव  "
 हि त्यांच्या ग्रीक  राजासदृश्य  गोऱ्या  चेहऱ्यावरील भारदस्त  दरारा 
पण ,  
त्यास तोंड न देता त्यांच्या  त्यांना वाटणाऱ्या सामान्य माणसाच्या आयुष्याबद्दल  असणाऱ्या जाणिवेस 
माझ्या मनात रुजवत 
^ वर 
  न भेटता येण्याची खंत सतत
^ वर  राहते . 

सद्य परिस्थितीत . 

भारतीय / पाश्चात्य असा वरवर फरक करू पाहणारे तोंडघाशी पडतील . 
जेव्हा त्या भेदाच्या असलेल्या मुळ शोधण्याची गरज पडेल .  
मला हा  भेद आवडत नाही . 
भेदाने वरचढ चढू पाहणारी  संस्कृती 
आपली संस्कृती  
एकाधिकारी  आहे का? 
कि सर्वाना सामावून  विनम्रतेने व्यापून समृद्ध करणारी आहे?
ह्यात वाद/ प्रतिवाद 
प्रतिवाद 
मला  काही त्यात रुची नाही 
. 

किंबहुना माझा तो मार्ग नाही. 

 माझा प्रेरणास्थान 
"निसर्ग "
आणि 
ह्या तत्त्वावरच 
भारतीय संस्कृतीची मुळे खणून काढण्यापेक्षा पाश्चात्यांनी येऊन रोवलेले हे virtual  रोप  त्याची मुळे खोलवर आधीच गेलेली असताना ते तोडण्यापेक्षा त्यातूनच हे आव्हान आता माझ्यासोबत आहे . 
ह्याचा कोण आनंद  :)

गानसरस्वती किशोरी आमोणकर 


ह्यांच्या गायकीतला भाव 
हाच 
"भारतीय संस्कृती" 
कारण ,
आता माझ्या आईची सोबत . 

शेवटी  राहून  जे टिकेल 

ह्या मानसिकतेपेक्षा .. 
 जे वटवृक्षासारखं वाढतं राहिलं 
ज्याच्या छायेखाली आपण वाढत आहोत . 
त्याचे एक पान साधं शेअर करता येत नाहि आलंय मला 
अभिमानाने ? 
ह्याची खंत मला जशी इतरांबाबतीत होते तशी आपल्याबाबतीत आता न होत असल्याची 
थोडी खंत .. 

    लॉरी बेकर , टागोर , क्ली , फ्रिदा , andy goldsworthy , jane goodall , अजिंठा / एलोरा , भारतीय लघुचित्र आणि ते  कलाकार , सत्यजित रे   , मूळ वारली ,
इ..  असे बरंच   आवडतात मला 

का?  

 आणि,नवीन आलेला प्रत्येक movie सुद्धा  पाहायचा असतो मला . 
 अर्ध्यावर सोडून जावा लागला तरीही .. 
तार्कोव्हस्की , बर्गमन , चॅप्लिन , स्पीलबर्ग  
सर्व सर्व आवडतात . 
कारण, माझ्या जाणिवेत ह्यांनी त्यांच्या संस्कृतीशी नाळ जोडणारी आणि त्यातील बारकावे  दाखवत राहून  केलेली कामे हि त्या सर्वात राहूनच केली असतात ,  
त्याच्या  लेव्हल्स वेगळ्या असतीलही पण,
 त्यात कुठल्याही संस्कृतीला कमी लेखून ते काम नसते . 
कारण , त्यांत एक साम्य नक्कीच आहे. 

" भाव "


 गानसरस्वती  किशोरी आमोणकर 

ह्यां
कुठेतरी एक ग्लोबल परिणाम दाखवून देण्याचे सामर्थ्य 

आता मला गानसरस्वती  किशोरी आमोणकर ह्यांच्याबद्दल मुखत्वे इतकी तीव्रता का जाणवली ?
कारण,  माझ्या चित्रकलेतील भावविश्वाशी 
गानसरस्वती  किशोरी आमोणकरांचा . 
विचारध्यास    
ह्याशी 
भावबंध जुळण्याचे 
vibrations .
हा भारतीय संस्कृती चा 
गाभा

ह्याबाबतीत 
  (पॉली ) च्या  चित्रांसंबंधीत माझ्या जाणिवेत महत्वाची बाब आणि त्याबद्दलची ओढ 
ह्याचा एक  तीव्र धागा  म्हणजे ,
 che...............
 चित्र हे  त्याने निश्चित केलेल्या पृष्ठभागावर स्वतःचे अबाधित्व स्वतः प्रवास करीत असते . आणि त्या प्रक्रियेतील  
त्याचा नम्रपणा , त्याची ऋजुता स्पष्ट करीत घडवणारा/ घडणारा 
 ठामपणा . 

  सुरांमागील भाव , सुरांचा  भाव ,   भावार्थ  
जे शब्दांमधील  किंवा शब्दसही व्यापून उरतील अशा गाभ्यापर्यंत जाणारा आणि 
प्रेक्षकांस त्या व्याप्ती चा अनुभव करून देण्याचा  आत्मविश्वास . 
त्याची विविध आवर्तने , पोत ह्यांद्वारे उमलणारा भावार्थ . 
जो तितकाच विनम्र 
पण ,
ठाम 

पुन्हा  

गानसरस्वती किशोरी आमोणकर 

हा इशाराही द्यायला विसरत नाहीत . 

जो मला स्पर्श करून गेला 
किंबहुना ह्यास सहज सिद्ध हि करता येऊ शकेल गरज पडल्यास 
तो म्हणजे पाश्चात्य लोकांच्या चिवटपणाबद्दल 
जर का त्यांना ह्या स्वरभाषेतला हा गाभा समजला तर तो मिळवल्याशिवाय 
( जो कोणाची खरतर मालकी नाही) 
ते राहणार नाहीत . ( हे  आव्हानच माझ्याकरिता आता खरतर नाहीच )

हे असे  . . . . . . . . . .  

उद्या  माझ्या ताईचा  वाढदिवस  खरतर बाबासाहेब आंबेडकर  यांची जयंती असल्यामुळे 
 (त्यांना मनापासून वंदन )
हा एकमेव  वाढदिवस माझ्या  लक्षात असतो  . 

अजरामरच आहे माझी ताई 

असो ......... :) 

 (वाचल्यास काही चूक असेल तर क्षमस्व )

   

निसर्ग

निसर्ग हा परिपूर्णतेचा आपल्या मनातील अस्थिरतेस  हव्यासेस स्थैर्यता प्राप्त करुवून देणारा परिमाण . 

नेहमीपेक्षा बऱ्याच संख्येने दर्दीं सोबत गर्दी.......

नेहमीपेक्षा बऱ्याच संख्येने  दर्दीं  सोबत गर्दी आर्ट गॅलरी  मध्ये काळा घोडा उत्सवानिमित्ताने जमली  होती  . चारही बाजू नुसती सळसळ आणि बाहेर उडणारे साबणाचे फुगे .
जहांगीरच्या  भिंतीवरील एका भागात माणसाने माणसाशी चालवलेल्या क्रूरतेचा जिवंत क्षण .
खरंतर थोडी हळहळ वाटत होती अगोदर कॅमेऱ्याचे कार्ड पूर्ण भरले असल्याचे पण ,
त्या मृत माणुसकीचे जिवंत छायाचित्रित केलेले क्षण सुद्धा " सेल्फी" मध्ये कन्व्हर्ट होत असल्याचे पाहून
असं कसं  होऊ शकते ?
मी माझ्या कॅमेऱ्याचे च खरतर आभार मानले . 

पेंटिंग्स पाहायची हि वेळ नव्हती .
v
v
v
v
बाहेरच आलो .
( )
v

जलद फेरफटका मारून .

खरतर,मी आलो हि होतो जास्त करून माझ्या मित्राला भेटण्याच्या ओढीने  पण, नाही झाली .
मग, लांबच लांब रंग पहिली /././././././././././ काय काय बघू ? काळा कलेसोबत जिवंत सळसळणाऱ्या मुली , मुले, जोडपी सर्वत्र  एकत्र होते . मध्येच विचार आला असं घोळक्यात हरवणं पण किती मस्त आणि मजेशीर . नवीन नवीन लगेच जाणवू लागते सर्व आणि मला मग museum बाहेर बसलेला एक जडीबुटीवाला दिसला . बोलत होता कोणा बरोबरतरी मी पण बसलो त्याच्या शेजारी आणि तो जाताच बाबाला विचारलं

 " हे सर्व कुठून जमवलं ? " त्याने जवळ जवळ सर्व राज्यांची  नवे घेतली मग त्याने मला माझे ठिकाण विचारून पायधुनी पासून ---------विरार, बोईसर पर्यंत त्याच्या ओळखीच्या दुकानांची नावे दिली . 

मला काई त्यात इंटरेस्ट नव्हता आणि थोडा वेळ जमेल तितके सर्व पाहून निरोप घेतला आणि
मग पाय (नग्मा )NGMA  कडे वळले .

 काळा उत्सवाची झिंग इतकी होती कि लोकं (नग्मा ) NGMA  मध्ये लागलेले प्रदर्शन पण त्याचाच एक भाग समजून SECURITY  वाल्यांची त्रेधातिरपीट उडवत होते . मी तिकीट काढलं आणि आत गेलो तर समोर सर कोणासोबत तरी documentation सारखं काम करत होते . 

मी मात्र चित्र पाहायला सुरुवात केली आणि समजलं काही कॅनव्हास प्रिंटेड पण आहेत नीट लक्ष द्यायला हवं . पाहू पाहू लागलो-.

 कृत्रिम उजेड पण मस्त आणि गर्दी पण शांत होती त्यामुळे जरा बरं वाटलं .

आत्ता वेळ  माझा होता पूर्णपणे . 

:)

काल ( काल हा अनंत आहे हे लक्षात घ्या इथे)

काल ( काल  हा अनंत आहे हे क्षात घ्याल इथे) मी माझ्या एका मित्रास फोन केला होता माझ्या एका कामासाठी बऱ्याच रेंज च्या अडथळीमध्ये  माहितीच्या देवाणघेवाणीत एक मजेशीर संवाद ( संवाद   कारण  त्यावर माझ्याकडून नंतर विचार झाला ) झाला . तर तो  मुद्दा असा होता तो खूप सिरियसली मला त्यांना भेटलेल्या एका गुप्त प्रकरणाविषयी सांगत होता . त्यांना एक डेड बॉडी भेटली होती  बरीच खराब झाली होती  खूप  " काल " वाली  त्यात त्यांना त्याचे वय आणि मरणाचे कारण सापडले . अरे जग विज्ञानामध्ये  इतकं पुढे गेल्या कि त्याच्या  कालमरणाचे कारण  आमहाला सापडल्यावर तर आम्ही हैवाक्च झालो . मी विचारलं काय अरे त्याचे वय फक्त १४ वर्ष  आणि तुला काई सांगू त्याच्या मरणाचे कारण होते अति हस्तमैथुन .
मी काय अवाककबीवक झालो नाही . कारण मेंदू शक्य अशक्यतेच्या पडताळा केल्याशिवाय काही बोलायला तयार होत नाही  सहसा  . मी त्याला मार्गदर्शनाबद्दल  मनापासून धन्यवाद देऊन फोन ठेवला . आणि मला बेलुची चा मलेना आठवला . घरी आलो आणि चहाचे आधण ठेवलं ह्म्म्म कदाचित बालविवाह न होत असल्याच्या फ्रस्टरेशन मध्ये गेला असेल . 

प्रयत्नात... निराकार (In an effort to abstract )

प्रयत्नात... निराकार 

 an effort to abstract

flower pigment and particals , sellotape on Indian post card 

प्रयत्नात निराकार (In an effort to abstract )

प्रयत्नात निराकार

In an effort to abstract

flower pigment and particals  , seashell, sellotape on Indian post card 

कळतही नाही केव्हा विष त्वचेचा रंग बनून मिरवू लागते (When the poison has become the color of the skin)

Shingada extract, gum Arabic, water ,binder on
gesso prepared canvass

detail of deep gold 

24/11/2016

सर्वच काही काळा नव्हता .

कुठे - कुठे , बराचसा...................

काजळीने

माखलेला

पण त्यात होता.

self Escape

selfescape
powder pigments, water on indian postcard

 

Nature of colours

Nature of colours
indigo dye. graphite, gum arebic, kumkum (red), desi sindoor ( orange)
black( coconut husk ash) water  on indian post card
9.5 X15 cm

Art ,THERAPY and Puppy

Before sleep and after awake I done with 8 Indian postcard with finally managed to bought as close as pure desi sindoor (orange )to add in my under process garden palate but there is no happy moment and feel to see injured puppy eating, feeling comfort under sun and gaining strength to poop walk . getting hope with strong buddy when even his mother scare to go close because of worms she saw.

Naughtiest sister  relaxing with her injured sibling 

injured puppy relaxing 

I understand these both things are diverse, but that's why I am interested to think about its connection or there are any equivalence conditions the way I felt happiness.

Any thought when comes in our mind i think they comes with positive and negative vibes but then what I feel,
 1 percent of positive vibe is even  important to turn our thought into efforts and that decision of response is the important  way I feel for our existence of being a human.

Ganesha and peacock
kumkum , gel ink , binder on Indian postcard
size- 9.5 X 15 cm 

When our emotional up & downs are less affect to the response, the lesser conflicts between positive and negative thought and our focus will be more sharpen for process.
Our consciousness is ready to experience and to extend with evolutionary way.
 I think its important process of work for me. even, if its happen for little time or all pervading.
This consciousness,
 we feel from our experience while we work or we do other things as a routine of an our daily basis. They are both separate but when it comes to the impression on work I think it's important to visible than make it visible , and that unconscious moment is the purest  extract form of  our experience. and it's interesting,
 But also with appreciating the source of motivation.

To maintain these diverse conditions with their own way will make less complicate the process and its conflicts between disagreements.
I think that understanding of response made me happy .

Nerve

kumkum , gel ink  , binder on Indian postcard

size- 9.5 X 15 cm 

11peacock

kumkum , gel ink  graphite,ash  , binder on Indian postcard

size- 9.5 X 15 cm 

खरतर ह्या दोन्ही बाबी परस्परविरोधी जरी असल्या तरी, किंबहुना  त्या तशा आहेत म्हणून त्याबद्दल मला विचार आणि मला झालेल्या आनंदाचे कारण शोधण्यास उद्युक्त करणा ऱ्या  ठरल्या .

कुठलाही  विचार  हा शक्यतांचा  सकारात्मक  आणि नकारात्मक विचार आणतो परंतु जर   त्यात  त्याबद्दल वाटणारा सकारात्मक भाग हा १ टक्का जरी असेल  तर तो अमलात आणणे किंवा त्याबद्दल प्रयत्न करणे हेच आपले म्हणून स्वतःचे अस्तित्व असते असे मला वाटते .

Ash-Rain 

kumkum , gel ink  ,  ash , water binder on Indian postcard

size- 9.5 X 15 cm 

Thirst

kumkum , gelink ,  ash , water binder on Indian postcard

size- 9.5 X 15 cm 

ह्या संवेदनामधील चढाओढ जितकी कमी असेल तितकं जास्त एकाग्र  होता येत आणि आधीच अनुभवत असलेली जाणीव हळूहळू मर्यादेमधून उत्क्रांत होत जाते . हि प्रोसेस ( प्रक्रिया ) मला कामात महत्वाची वाटते , मग ती कुठे कणभर तर कुठे सर्वव्यापी असेल .

Amorus
Indian kumkum and esi sindoor on indian postcard
Size 9.5 x 15 cm

हि जाणीव कागदावर काम करत असताना जशी प्रतीत होत जाते तशी च  आजूबाजूच्या घटनांद्वारे स्वतःमध्ये सतत  एक जाणीव निर्माण करत असते . आणि त्याचे impression   चित्रातून दाखवण्यापेक्षा दिसणे महत्वाचे असते  असे मला वाटते . हो फक्त त्याच्या मूळ सोर्स  ची जाणीव असणे महत्वाचे .

ह्या परस्परविरोधी बाबींचा स्वतंत्रपणा जपणे आणि त्यांना जोडणारा पूरक धागा पकडणे हे त्या आनंदामागील  कारण . 

three peacock
indian kumkum (red ) desi sindoor (orange )
graphite on indian post card
size 9.5 X 15 cm

indian kumkum (red ) desi sindoor (orange )
graphite  , ashon indian post card
size 9.5 X 15 cm

Unusual story time

Unusual story time 

Marker ink , water, plastic and gum Arabic on glass 

Detail of unusual story time 


Glass as a media came in front of me to broke my visual attachment with dead reality , glass is the media where i don't detach with my all surrounding and its own happenings but at the same time its engage and challenge me to continue my path .
its occupy its own space and let engage the nature 

 its makes clear statement of what i think or visualize also  what going in my mind .